Jak polski przedsiębiorca może założyć w Niemczech spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (GmbH)?

Ekspansja na rynek niemiecki jest uznawana przez niektórych za tzw. bezpieczny wariant rozwoju spółki. Oczywiście pojęcie to należy do bardzo dyskusyjnych, gdyż uzależnione jest przede wszystkim od przedmiotu działalności spółki.

Warto przy tym podkreślić, iż rynek niemiecki należy do rynków „dojrzałych” o najbardziej zaawansowanej konkurencji, na których konsument ma największą możliwość wyboru produktów. Z drugiej strony występuje tu bardzo duża siła nabywcza stanowiąca o atrakcyjności tego rynku. Powoduje to, iż spora liczba polskich przedsiębiorców, po udanym zaistnieniu na krajowym rynku, decyduje się na ekspansję w Niemczech. Ścieżka do tego celu prowadzi przez założenie własnej nowej spółki. Inną możliwością jest sprzedaż poprzez autoryzowanego dystrybutora lub przedstawiciela handlowego. Ten drugi sposób oferuje wprawdzie korzyści, ale niesie ze sobą spore zagrożenia.

Niemiecka spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (GmbH) jest dla polskich przedsiębiorców bardzo „interesująca”. Prawo niemieckie, z wyjątkiem niektórych branż działalności gospodarczej, nie przewiduje większych utrudnień przy zakładaniu i prowadzeniu spółki dla obcokrajowców – spółki te mogą działać bez ograniczeń na rynku niemieckim. Poza tym odpowiedzialność za długi handlowe takiej spółki jest ograniczona do kapitału zakładowego spółki. Dalszą korzyścią dla polskich przedsiębiorców przy założeniu niemieckiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (GmbH) jest „dobra opinia”. Lepsze wrażenie na niemieckim przedsiębiorcy robi zagraniczny przedsiębiorca jako niemiecka spółka kapitałowa.

1 listopada 2008 r. weszła w życie reforma ustawy o spółkach (GmbH-Gesetz), która od 1892 roku stanowi jedną z bardziej kompleksowych uregulowań w tym zakresie. Do najważniejszych aspektów reformy należą ułatwienie zakładania spółki, wzmocnienie konkurencyjności na międzynarodowym rynku, jak również ukrócenie niewłaściwych inwestycji spółki.
Zupełną nowością wprowadzoną przez ustawodawcę jest powołanie do życia UG – Unternehmergesellschaft (haftungsbeschränkt). Nie jest to nowy rodzaj spółki, a jedynie początkowa forma starej GmbH, która nie wymaga wnoszenia kapitału początkowego w wysokości 25 tys. EUR. UG może zostać powołana jako komplementariusz spółki komandytowej: UG & Co. KG. Nie jest natomiast możliwe przekształcenie już istniejącej GmbH w UG. UG, poza paroma wyjątkami, podlega w zasadzie tym samym uregulowaniom co GmbH. Zostaną one omówione w dalszej części artykułu.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (GmbH) jest osobą prawną posiadającą własne prawa i obowiązki. Są one niezależne od wspólnika. Spółka może wnosić pozwy, jak również sama być pozwana, może być właścicielem ruchomości i nieruchomości, a także posiadać własny majątek, który jest niezależny od wspólnika.
Do założenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (GmbH) nie potrzeba koniecznie dwóch wspólników – może to uczynić jedna osoba. Obcokrajowcy mają takie same prawa do założenia spółki. Mają oni także możliwość uczestniczyć w jej powołaniu, bez potrzeby posiadania jakichkolwiek pozwoleń.

Zakładanie spółki z o.o. (GmbH) przebiega według poniższego wzoru:

1) wcześniej podjęte przez wspólników ustalenia,
2) spisanie umowy spółki,
3) uiszczenie kapitału początkowego,
4) notarialne udokumentowanie,
5) notarialne zgłoszenie spółki do rejestru handlowego w sądzie rejestrowym,
6) postępowanie przed sądem rejestrowym,
7) wpisanie spółki do rejestru oraz obwieszczenie o wpisie,
8) tzw. Gewerbeanmeldung, czyli zameldowanie spółki.
Należy zauważyć, iż GmbH powstaje dopiero z chwilą wpisania jej do rejestru handlowego.
 
Poprzedzają to dwa etapy:
1. Okres przed założeniem właściwej spółki (Vorgrundungsgesellschaft), na który składają się wstępne ustalenia wspólników dotyczące umowy spółki. Według prawa obowiązującego w Niemczech, spółka w tym okresie jest spółką prawa obywatelskiego (GbR – § 124 Abs.1 HGB), stąd odpowiedzialność za ryzyko związane z powziętymi zobowiązaniami jeszcze nie powstałej spółki jest osobista (§ 128 i § 129 HGB).
2. Okres spółki „w budowie” (in Grundung – i.G.), w którym istnieje już notarialnie poświadczona umowa spółki. Okres ten nie podlega prawnym uregulowaniom. Jest natomiast uznany przez orzecznictwo, dzięki czemu spółka posiada prawa i obowiązki, jak np. możliwość występowania pod swoją firmą. Istotne jest, aby do firmy przyłączyć sformułowanie „w budowie” – in Grundung (i.G.), gdyż inaczej występowanie pod firmą będzie bezprawne. Odpowiedzialność za działania spółki wspólnicy ponoszą osobiście i solidarnie. Kończy się ona w momencie wpisania spółki do rejestru. Należy przy tym pamiętać, iż mimo wpisu spółki do rejestru za zobowiązania powstałe w okresie istnienia spółki „w budowie”, odpowiedzialność spoczywa w dalszym ciągu na wspólnikach.

Ograniczona odpowiedzialność

Istotną przesłanką stanowiącą o atrakcyjności GmbH jest ograniczona odpowiedzialność, gdyż „Za zobowiązania spółki odpowiada majątek spółki, a nie prywatny majątek wspólników”. Dzięki powyższemu rozróżnieniu na majątek prywatny i majątek spółki, wspólnicy w obecnym kryzysie ponoszą tylko ryzyko związane ze stratami dotyczącymi ich udziałów. Należy przy tym pamiętać, iż jeżeli umowa spółki nie ograniczy majątku spółki jedynie do wniesionego wkładu, za zaobowiązania spółka odpowiada całym swoim majątkiem. W zależności od sytuacji finansowej i gospodarczej spółki, wartość majątku może być znacznie większa niż jej kapitał – lub też na odwrót.
Z osobistą odpowiedzialnością wspólników mamy do czynienia tylko w wyjątkowych sytuacjach, jak np. bezprawne powołanie spółki. Jeżeli wspólnik jest jednocześnie członkiem zarządu, do uwzględnienia jest ryzyko związane z odpowiedzialnością za złamanie zasady należytej staranności, jak również działanie przeciwko prawu.
Reforma ustawy o GmbH wprowadziła również nowe obowiązki wobec wspólników. Wspólnik spółki nieposiadającej zarządu przy zgłaszaniu upadłości spółki musi złożyć stosowny wniosek.

Umowa spółki/wzory umowy spółki

Spółka może zostać powołana na mocy indywidualnej umowy spółki bądź przy wykorzystaniu wzoru umowy spółki, dołączonego do ustawy o spółkach (GmbH-Gesetz). Istnieje zasadnicza różnica między wspomnianymi wyżej metodami. Indywidualnie spisana umowa spółki wymaga poświadczenia notarialnego, podczas gdy korzystanie z wzoru ustawowego jest zwolnione z tego obowiązku. Zreformowana ustawa o spółkach, oprócz wzorcowej umowy spółki, posiada także wzór listy wspólników, a także powołania zarządu spółki.

Korzystanie z ustawowego wzoru jest jednak ograniczone. Aby go zastosować, należy spełnić poniższe warunki:

1) uczestnictwo maksymalnie 3 wspólników,
2) możliwość ustanowienia jedynie jednego członka zarządu spółki,
3) do kapitału początkowego można wnieść jedynie wkład pieniężny (brak możliwości uiszczenia wkładu rzeczowego).

Korzyści ze stosowania wzoru umowy spółki, tj. zwięzłość statutu, lista wspólników czy brak opłaty notarialnej, w praktyce odgrywają istotną rolę jedynie przy powoływaniu UG.
Korzystanie z wzoru może być bardzo zasadne także dla pojedynczych osób chcących założyć GmbH. W takich przypadkach nie istnieje żaden konflikt interesów czy inne probemy wynikające z istnienia więcej niż jednego wspólnika.
Decyzja o wykorzystaniu ustawowego wzoru spółki powinna być starannie przeanalizowana, gdyż ustawodawca nie przewidział wprowadzania jakichkolwiek zmian do wzorca. Pojawienie się nawet najmniejszych różnic powoduje traktowanie przedłożonej umowy jako indywidualnej, co niesie za sobą wymienione powyżej konsekwencje.

Firma
Firma spółki może istnieć jako firma osobowa zawierająca nazwisko wspólnika, firma rzeczowa zawierająca informacje o celu działalności lub jako dowolnie stworzona firma. Niezbędnym jest, aby oznakowanie oraz czynnik rozróżniający firmę był dosadny.

PRZYKŁAD
Istnienie spółki pod firmą „Textil GmbH” jest niedopuszczalne, gdyż brak tu dosadnego oznakowania firmy.
Poza powyższym nazwa firmy nie powinna zawierać informacji, które mogłyby w jakikolwiek sposób sugerować handlowe porównania, być ważne dla pozostałych uczestników obrotu gospodarczego czy być mylące. Przykładowo dla małej spółki sprzedającej solary myląca byłaby nazwa „Niemieckie Zakłady Energetyczne”.
Należy także pamiętać, iż firma musi posiadać tzw. dodatek prawny. Dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Niemczech to „Gesellschaft mit beschränkter Haftung”, czyli w skrócie GmbH. Dla UG można zastosować przyjęty skrót UG lub też użyć pełnej formy „Unternehmergesellschaft (haftungsbeschränkt)”.
Sąd rejestrowy rozpatruje dopuszczalność nazwy firmy z urzędu. Jeżeli uzna ją za niedopuszczalną, traktuje się to jako przeszkodę w dokonaniu rejestracji spółki. By uniknąć niepotrzebnych problemów, dobrze jest uzgodnić wcześniej firmę z kompetentną Izbą Przemysłowo – Handlową (IHK). To pozowli na zaoszczędzenie czasu oraz pieniędzy.
IHK sprawdza również, czy istnieje już taka sama firma spółki w miejscowam rejestrze.

Przedmiot działalności spółki
Dla formułowania przedmiotu działalności spółki istnieją w prawie niemieckim bardzo wysokie wymogi. Należy określić konkretną działalność przyszłej spółki, tak aby pozostali uczestnicy obrotu gospodarczego mogli sami zorientować się co do istoty jej działania. Tak szczegółowa informacja ma również na celu ograniczenie przyszłych działań szefa spółki. Jeżeli przekroczy on określony wcześniej przedmiot działalności spółki, wspólnicy mają prawo do tzw. roszczenia zwrotnego.

PRZYKŁAD
Sformułowania takie jak „Handel towarami różnego typu” czy „doradztwo” są niedopuszczalne, gdyż pozostali uczestnicy obortu gospodarczego nie są w stanie samodzielnie wywnioskować, co jest przedmiotem działalności spółki. Bardziej skonkretyzowane formy, jak na przykład „Handel tekstyliami” czy „doradztwo podatkowe” w wystarczający sposób określają przedmiot działalności spółki. Przedmiot działalności spółki musi także wskazywać, czy działalność ta wymaga specjalnego pozwolenia. Nie dość jasne sformułowanie może spowodować wystosowanie specjalnego pytania przez sąd rejestrowy, nawet wówczas gdy istnienie takiego pozwolenia wcale nie jest konieczne. Od momentu wejścia w życie reformy ustawy o spółkach długotrwałe postępowanie w sprawie wydania stosownego zezwolenia zostało oddzielone od postępowania w sprawie rejestracji spółki, co znacznie przyśpiesza to postępowanie. Tak jak przedtem działalność wymagająca pozwolenia, może zostać zarejestrowana tylko wtedy, gdy zostanie wydany stosowny dokument. Odpowiedzialność za ewentualne nieprzestrzeganie dotyczące tego przepisu ponosi szef spółki. Należy przy tym zauważyć, iż przepisy dotyczące pozwoleń znajdują się również w ustawie o kredytowaniu (Kreditwesengesetz): § 32 i 43 KWG.

Siedziba spółki
W umowie spółki należy podać jej siedzibę. Tak określona siedziba jest tzw. siedzibą statutową i musi znajdować się na terenie Niemiec. Niezależnie od siedziby statuowej należy ustalić siedzibę, w której znajdować się będzie cała administracja spółki, a zwłaszcza jej zarząd. Ta siedziba, dzięki reformie ustawy o spółkach, możne znajdować się zarówno na terenie Niemiec, jak i poza jej granicami, np. w Polsce. Wyznaczona siedziba spółki określa tym samym jaki jest właściwy urząd skarbowy oraz miejsce meldunku spółki. Należy pamiętać, iż adres do korespondencji podawany przy rejestracji musi znajdować się w Niemczech, nawet wtedy gdy siedziba administracyjna spółki znajduje się poza granicami Niemiec.

źródło: mojafirma.infor.pl

Komentarze(Dodaj)

2018
wtorek
23
październik
IMIENINY
Arety
Marty
Marcina
Zapamiętaj mnie 
Przypomnij hasło
Nie masz konta?
Zarejestruj się już teraz!
reklama